مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فيها».
٢- خشم و غضب الهى، مى‌فرمايد: «و خداوند بر او خشم مى‌گيرد» «وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ».
٣- دورى از رحمت خدا، مى‌فرمايد: علاوه بر آن «خداوند او را از رحمتش دور مى‌سازد» «وَ لَعَنَهُ».
٤- مهيّا ساختن عذاب عظيمى براى او، مى‌فرمايد: «و عذاب عظيمى براى او فراهم ساخته است» «وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظيماً».
و به اين ترتيب، از نظر مجازات اخروى حداكثر تشديد در مورد قتل عمدى شده است، به طورى كه در هيچ مورد از قرآن اين چنين مجازات شديدى بيان نگرديده.
اما كيفر دنيوى قتل عمد، همان قصاص است كه شرح آن در ذيل آيه ١٧٩ سوره «بقره» در جلد اول گذشت.
***
نكته‌ها:
١- آيا قتل نفس مجازات جاودانى دارد؟
در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد، و آن اين كه مى‌دانيم: «خلود» يعنى مجازات جاودانى مخصوص كسانى است كه بى‌ايمان از دنيا بروند در حالى كه قاتل عمد ممكن است ايمان داشته باشد، حتى پشيمان گردد و از گناه بزرگى كه انجام داده جداً توبه كند و گذشته را تا آنجا كه قدرت دارد جبران نمايد، پاسخ اين چه مى‌تواند باشد؟
در پاسخ اين سؤال مى‌توان گفت:
منظور از قتل مؤمن در آيه اين است: انسانى را به خاطر ايمان داشتن به قتل