و هوائى از صحرا كه شتران زكات را در آنجا به چَرا مى‌بردند، بروند و ضمن استفاده از آب و هواى آنجا از شير تازه شتران به حدّ كافى استفاده كنند، آنها چنين كردند و بهبودى يافتند، اما به جاى تشكر از پيامبر صلى الله عليه و آله چوپان‌هاى مسلمان را دست و پا بريده، چشمان آنها را از بين بردند، سپس دست به كشتار آنها زدند، شتران زكات را غارت كرده و از اسلام بيرون رفتند.
پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد آنها را دستگير كردند و همان كارى كه با چوپان‌ها انجام داده بودند، به عنوان مجازات درباره آنها انجام يافت، يعنى چشم آنها را كور كردند، دست و پاى آنها را بريدند و كشتند تا ديگران عبرت بگيرند و مرتكب اين اعمال ضد انسانى نشوند، آيه فوق درباره اين گونه اشخاص نازل گرديد و قانون اسلام را در مورد آنها شرح داد. «١»
تفسير:
كيفر آنها كه به جان و مال مردم حمله مى‌برند
اين آيه در حقيقت بحثى را كه در مورد قتل نفس در آيات سابق بيان شد، تكميل مى‌كند و جزاى افراد متجاوزى كه اسلحه بر روى مسلمانان مى‌كشند و با تهديد به مرگ و حتى كشتن، اموالشان را به غارت مى‌برند، با شدت هر چه تمام‌تر بيان مىنمايد، مى‌فرمايد: «كيفر كسانى كه با خدا و پيامبر به جنگ بر مى‌خيزند، و در روى زمين دست به فساد مى‌زنند، اين است كه كشته شوند، يا به