١١٤ لا خَيْرَ في‌ كَثيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتيهِ أَجْراً عَظيماً
ترجمه:
١١٤- در بسيارى از سخنان درگوشى (و جلسات محرمانه) آنها، خير و سودى نيست؛ مگر كسى كه (به اين وسيله،) امر به كمك به ديگران، يا كار نيك، يا اصلاح در ميان مردم كند؛ و هر كس براى خشنودى پروردگار چنين كند، پاداش بزرگى به او خواهيم داد.
تفسير:
سخنان درگوشى
در آيات گذشته اشاره‌اى به جلسات مخفيانه شبانه و شيطنت آميز بعضى از منافقان، يا مانند آنها شده بود، در اين آيه به طور مشروح‌تر از آن تحت عنوان «نجوا» سخن به ميان آمده است.
«نجوا» تنها به معنى سخنان درگوشى نيست، بلكه هر گونه جلسات سرّى و مخفيانه را نيز شامل مى‌شود؛ زيرا در اصل، از ماده «نجوة» (بر وزن دفعة) به معنى «سرزمين مرتفع» گرفته شده است، بدين جهت كه سرزمين‌هاى مرتفع از اطراف خود جدا هستند.
و از آنجا كه جلسات سرّى و سخنان درگوشى از اطرافيان جدا مى‌شود، به آن «نجوا» گفته‌اند.
بعضى معتقدند: همه اينها از ماده «نجات» به معنى «رهائى» گرفته شده