تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٧
اين گونه تعبير كه در قرآن كراراً آمده، يكى از روشنترين اشارات قرآن به مسأله وجود روح و بقاى آن بعد از مرگ است، كه شرح آن در ذيل آيات مناسب خواهد آمد، و پاسخى است به كسانى كه مىگويند: قرآن هيچگونه اشارهاى به مسأله روح نكرده است. «١»
***
٢- فرشته قبض روح يا فرشتگان؟
از بررسى موارد متعددى از قرآن مجيد (١٢ مورد) كه درباره «توفّى» و مرگ سخن به ميان آمده، استفاده مىشود: گرفتن ارواح به دست يك فرشته معين نيست، بلكه فرشتگانى هستند كه اين وظيفه را به عهده دارند و مأمور انتقال ارواح آدميان از اين جهان به جهان ديگرند، و آيه فوق كه «الملائكة» در آن به صورت جمع آمدهاند، نيز يكى از شواهد اين موضوع است.
علاوه بر اين، در آيه ٦١ سوره «انعام» مىخوانيم: حَتّى اذا جاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا:
«هنگامى كه زمان مرگ يكى از شما برسد، فرستادگان ما روح او را قبض مىكنند».
و اگر مىبينيم در بعضى از آيات اين موضوع به ملك الموت: «فرشته مرگ» نسبت داده شده «٢» از اين نظر است كه او بزرگ فرشتگان مأمور قبض ارواح است، همان كسى كه در احاديث، به نام «عزرائيل» از او ياد شده است.
از اين رو اين كه: بعضى مىپرسند: چگونه ممكن است يك فرشته در آنِ واحد همه جا حضور يابد و قبض روح انسانهاى متعددى كند، پاسخ آن روشن