تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٤

عواقب يك كار است.
بنابراين، كسى كه از طريق وحى الهى و تعليم پروردگار، آگاهى كامل از مسائل مختلف دارد، نه گرفتار لغزش مى‌شود، نه گمراهى و نه گناه.
ولى اشتباه نشود با اين كه: چنان علمى براى پيامبر صلى الله عليه و آله از ناحيه خدا است ولى باز جنبه اجبار به خود نمى‌گيرد، يعنى هيچ گاه پيامبر مجبور نيست به علم خود عمل كند، بلكه از روى اختيار به آن عمل مى‌نمايد.
همان طور كه طبيب مزبور با داشتن آگاهى از وضع آن آب آلوده، اجبارى به ننوشيدن آن ندارد، بلكه از روى اراده از شرب آن خوددارى مى‌كند.
و اگر گفته شود: چرا پيامبر صلى الله عليه و آله مشمول چنين فضل الهى شده است نه ديگران؟
بايد گفت: اين به خاطر مسئوليت سنگين رهبرى است كه بر دوش او گذاشته شده است، و بر دوش ديگران نيست؛ زيرا خداوند به همان مقدار كه مسئوليت مى‌دهد، توان و نيرو مى‌بخشد (دقت كنيد).
***