و به اين كه: اين كتاب حافظ و نگاهبان احكام كتب پيش است كه اگر مورد تحريف واقع شده، بايد بر اساس اين كتاب اصلاح شود.
و به اين كه: پيامبر صلى الله عليه و آله موظف است طبق قرآن بين آنها داورى كند و از هوس‌هاى آنان پيروى ننمايد.
و به اين كه: خداوند براى هر جمعى راه و رسمى قرار داده، و اين امر براى آزمايش آنها لازم است.
و توجه مى‌دهد كه: خداوند مى‌تواند همه را به يك راه و رسم، متّحد سازد، ولى اين با آزمايش سازگار نيست.
و سرانجام راه درست را به همه اعلام مى‌دارد و به پيامدهاى آن اشاره مى‌كند كه اصل، سبقت در خيرات و امور نيك است، و پاداش آن در رستاخيز.
***
در آيه بعد، بار ديگر خداوند به پيامبر خود تأكيد مى‌كند كه در ميان اهل كتاب بر طبق حكم خداوند داورى كند و تسليم هوا و هوس‌هاى آنها نشود، مى‌فرمايد: «بين آنان طبق آنچه خدا نازل كرده داورى كن و از خواسته‌ها و هوس‌هاى آنها پيروى مكن» «وَ أَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ».
تكرار اين دستور، يا به خاطر مطالبى است كه در ذيل آيه آمده، يا به خاطر آن است كه موضوع اين داورى با موضوع داورى آيات گذشته تفاوت داشته است، در آيات پيش، موضوع «زناى محصنه» بود و در اينجا موضوع، «قتل يا نزاع ديگر».
پس از آن، به پيامبر صلى الله عليه و آله هشدار مى‌دهد: اينها تبانى كرده‌اند كه او را از آئين حق و عدالت منحرف سازند، بايد مراقب آنها باشد، مى‌فرمايد: «بر حذر باش، مبادا تو را نسبت به بعضى از آنچه بر تو نازل شده منحرف سازند» «وَ احْذَرْهُمْ