٤٦ وَ قَفَّيْنا عَلى‌ آثارِهِمْ بِعيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ آتَيْناهُ الإِنْجيلَ فيهِ هُدىً وَ نُورٌ وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقينَ
٤٧ وَ لْيَحْكُمْ أَهْلُ الإِنْجيلِ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فيهِ وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ
ترجمه:
٤٦- و به دنبال آنها (پيامبران پيشين)، عيسى بن مريم را فرستاديم در حالى كه تورات پيش از او فرستاده شده بود تصديق داشت؛ و انجيل را به او داديم كه در آن، هدايت و نور بود؛ و (اين كتاب آسمانى نيز) تورات را، كه قبل از آن بود، تصديق مى‌كرد؛ و هدايت و موعظه‌اى براى پرهيزكاران بود.
٤٧- اهل انجيل (پيروان مسيح) نيز بايد به آنچه خداوند در آن نازل كرده حكم كنند.
و كسانى كه بر طبق آنچه خدا نازل كرده حكم نمى‌كنند، فاسقند.
تفسير:
انجيل، كتاب هدايت و نور
در تعقيب آيات مربوط به «تورات»، در اين آيه و آيه بعد، به وضع انجيل اشاره كرده، مى‌گويد: «پس از رهبران و پيامبران پيشين، مسيح عليه السلام را مبعوث كرديم، در حالى كه نشانه‌هاى او كاملًا با نشانه‌هائى كه تورات داده بود، تطبيق مى‌كرد» «وَ قَفَّيْنا عَلى‌ آثارِهِمْ بِعيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ».