موانعى همچون بيمارى و زيان و غير آن آنها را از شركت در اين كار بازداشت». «١»
ولى از آنجا كه اهميت جهاد در منطق اسلام، از اين هم بيشتر است، بار ديگر به سراغ مجاهدان رفته و تأكيد مى‌كند: «خداوند مجاهدان را بر قاعدان اجر عظيمى بخشيده است» «وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدينَ عَلَى الْقاعِدينَ أَجْراً عَظيماً».
***
اين اجر عظيم، در آيه بعد چنين تفسير شده: «درجات مهمى از طرف خداوند و آمرزش و رحمت او است» «دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً».
و اگر در اين ميان افرادى ضمن انجام وظيفه خويش، مرتكب لغزش‌هائى شده‌اند و از كرده خويش پشيمانند خدا به آنها نيز وعده آمرزش داده، لذا در پايان آيه مى‌فرمايد: «و خداوند غفور و رحيم است» «وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً».
***
نكته‌ها:
١- تكرار كلمه «مجاهدان» در آيه
در آيه فوق، سه بار نام «مجاهدان» به ميان آمده، در نخستين بار مجاهدان همراه با «هدف» و «وسيله» جهاد، ذكر شده‌اند (المُجاهِدُونَ فِى سَبِيْلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِم).
در مرتبه دوم، نام مجاهدان فقط با وسيله جهاد ذكر شده، اما سخنى از هدف به ميان نيامده است (المُجاهِدُينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ).