نكته‌ها:
١- تحريفات يهود
از مجموع آياتى كه در قرآن مجيد درباره تحريف يهود آمده است، استفاده مى‌شود كه آنها به انواعى از تحريف در كتاب آسمانى خود دست مى‌زدند.
گاهى تحريف آنها تحريف معنوى بود، يعنى عباراتى كه در كتاب آسمانى آنها نازل شده بود، بر خلاف معنى واقعى آن تفسير مى‌كردند، الفاظ را به صورت اصلى حفظ مى‌نمودند، ولى معانى آن را دگرگون مى‌ساختند.
گاهى دست به تحريف لفظى مى‌زدند،- مثلًا- از روى استهزاء به جاى اين كه بگويند: سَمِعنا وَ أَطَعْنا: «شنيديم و اطاعت كرديم».
مى‌گفتند: سَمِعْنا وَ عَصَينا!: «شنيديم و مخالفت كرديم!».
گاهى دست به مخفى ساختن قسمتى از آيات الهى مى‌زدند، آنچه را موافق ميلشان بود آشكار، و آنچه بر خلاف ميلشان بود، كتمان مى‌كردند.
حتى گاهى با وجود مسلّم بودن حكم كتاب آسمانى، براى اغفال مردم قسمتى از مقررات و احكام آن را تغيير مى‌دادند و حكم ديگرى به جاى آن وضع مى‌كردند، چنان كه در ذيل آيه ٤١ سوره «مائده» در داستان «ابن صوريا» خواهد آمد.
***
٢- آيا خدا كسى را سنگدل مى‌كند؟
در آيه مورد بحث مى‌خوانيم كه: خداوند، سنگدلى جمعى از يهود را به خود نسبت مى‌دهد و مى‌دانيم اين سنگدلى و عدم انعطاف در مقابل حق، سرچشمه انحرافات و گناهانى مىشود.
در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد: با اين كه فاعل اين كار خدا است، چگونه