تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٢
«ابوذر» مىگويد: هنوز دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله پايان نيافته بود كه جبرئيل نازل شد و به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: «بخوان».
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: چه بخوانم؟
گفت: بخوان: «انَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِيْنَ آمَنُوا ...». «١»
البته اين شأن نزول از طرق مختلف (چنان كه خواهد آمد) نقل شده كه گاهى در جزئيات و خصوصيات مطلب با هم تفاوتهائى دارند، ولى اساس و عصاره همه، يكى است.
تفسير:
سرپرست واقعى مؤمنان!
اين آيه با كلمه «انَّما» كه در لغت عرب به معنى انحصار مىآيد، شروع شده، مىفرمايد: «تنها ولىّ و سرپرست و متصرف در امور شما (سه كس هستند): خدا، پيامبر و كسانى كه ايمان آوردهاند، و نماز را بر پا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند» «إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ».
شك نيست كه «ركوع» در اين آيه، به معنى ركوع نماز است، نه به معنى خضوع؛ زيرا در عرف شرع، و اصطلاح قرآن، هنگامى كه ركوع گفته مىشود به همان معنىِ معروف آن، يعنى ركوع نماز است، و علاوه بر شأن نزول آيه، و روايات متعددى كه در زمينه انگشترى بخشيدن على عليه السلام در حال ركوع وارد شده