تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١١
اين سخن در حقيقت پيشگوئى از خدمات بزرگى مىكند كه ايرانيان مسلمان، به اسلام كردند.
مفهوم اين سخن امروز براى ما ملموس است؛ زيرا مطالعه تاريخ اسلام مىگويد: برترين دانشمندان اسلامى و خدمتگزاران به اين آئين پاك، مسلمانان ايران زمين و فارسيان بوده و هستند، جمعآورى كتب علمى اسلامى، آمارگيرى از خدمات عام اجتماعى و فداكارى در راه اسلام شهود صدق اين عرائضاند.
***
و در آخرين آيه، سخن از كسانى به ميان آمده كه دم از ايمان به خدا مىزنند، در ميدانهاى جهاد شركت مىكنند و دستورات اسلام را به كار مىبندند، بدون اين كه هدف الهى داشته باشند، بلكه منظورشان به دست آوردن نتايج مادى همانند غنائم جنگى و مانند آن است، مىفرمايد: «كسانى كه تنها پاداش دنيا مىطلبند، در اشتباهند؛ زيرا در نزد پروردگار پاداش دنيا و آخرت، هر دو مىباشد» «مَنْ كانَ يُريدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الآخِرَةِ».
پس چرا به دنبال هر دو نمىروند؟
و در پايان اين آيه مىافزايد: «و خداوند از نيات همگان آگاه است، هر صدائى را مىشنود، و هر صحنهاى را مىبيند و از اعمال منافقصفتان اطلاع دارد» «وَ كانَ اللَّهُ سَميعاً بَصيراً».
اين آيه، بار ديگر اين حقيقت را بازگو مىكند كه اسلام تنها ناظر به جنبههاى معنوى و اخروى نيست، بلكه براى پيروان خود هم سعادت مادى را مىخواهد و هم معنوى را.
***