تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٢
يكتاپرستى و هر گونه صفت و خوى پسنديدهاى را قرار داده است ولى وسوسههاى شيطانى و هوا و هوسها انسان را از اين مسير صحيح منحرف مىسازد و به بيراههها مىكشاند، شاهد اين سخن آيه ٣٠ سوره «روم» است، كه مىفرمايد:
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّيْنِ حَنِيْفاً فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِى فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيْلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ:
«روى خود را متوجه آئين خالص توحيد كن همان سرشتى كه خداوند از آغاز، مردم را بر آن قرار داده و اين آفرينشى است كه نبايد تبديل گردد اين است دين صاف و مستقيم».
از امام باقر و امام صادق عليهما السلام نيز نقل شده كه: منظور از آن، تغيير فطرت توحيد و فرمان خدا است. «١»
و اين ضرر غير قابل جبرانى است كه شيطان بر پايه سعادت انسان مىزند؛ زيرا حقايق و واقعيات را با يك سلسله اوهام و وساوس، قلب مىكند و به دنبال آن سعادت به شقاوت تبديل مىگردد.
و در پايان، يك اصل كلى را بيان كرده، مىفرمايد: «هر كس شيطان را به جاى خداوند به عنوان ولىّ و سرپرست خود انتخاب كند، زيان آشكارى كرده» «وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيّاً مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبيناً».
***
در آيه بعد، به دو نكته كه به منزله دليل براى مطلب سابق است بيان شده،