مناسبت نازل شد كه مجازات قتل عمد در آن بيان شده است. «١»
تفسير:
مجازات قتل عمد
قرآن بعد از بيان حكم قتل خطا در اين آيه، به مجازات كسى كه فرد با ايمانى را از روى عمد به قتل برساند پرداخته است.
از آنجا كه آدم‌كشى يكى از بزرگ‌ترين جنايات و گناهان خطرناك است و اگر با آن مبارزه نشود، امنيت كه يكى از مهم‌ترين شرائط يك اجتماع سالم است به كلى از بين مى‌رود، قرآن در آيات مختلف آن را با اهميت فوق‌العاده‌اى ذكر كرده است، تا آنجا كه قتل بى‌دليل يك انسان را همانند كشتن تمام مردم روى زمين معرفى مى‌كند، مى‌فرمايد:
مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِى الأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعاً:
«آن كس كه انسانى را بدون اين كه قاتل باشد و يا در زمين فساد كند بكشد، گويا همه مردم را كشته است». «٢»
به همين دليل، در آيه مورد بحث، نيز براى كسانى كه فرد با ايمانى را عمداً به قتل برسانند، چهار مجازات و كيفر شديد اخروى (علاوه بر مسأله قصاص كه مجازات دنيوى است) ذكر شده است:
١- خلود يعنى جاودانه در آتش دوزخ، مى‌فرمايد: «كسى كه مؤمنى را از روى عمد بكشد مجازات او دوزخ است كه در آن جاودانه مى‌ماند» «وَ مَنْ يَقْتُلْ