«به خدا سوگند آن را از سرچشمه زلال و صافى گرفته‌اى»! «١»
و در پايان آيه مى‌فرمايد: «در روز رستاخيز، مسيح عليه السلام گواه بر آنها خواهد بود» «وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهيداً».
منظور از گواهى مسيح عليه السلام بر ضد آنها اين است كه او گواهى مى‌دهد تبليغ رسالت كرده و آنها را هيچ گاه به خدائى و الوهيت خود دعوت ننموده، بلكه به ربوبيت پروردگار دعوت كرده است.
***
نكته:
گواهى مسيح چه وقت خواهد بود؟
در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد كه طبق آيه ١١٧ سوره «مائده»، مسيح عليه السلام گواهى و شهادت خود را در روز قيامت منحصر به زمانى مى‌كند كه در ميان امت خويش مى‌زيسته است و اما نسبت به بعد از آن اين گواهى را از خود سلب مى‌نمايد، مى‌گويد:
وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْداً مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِى كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ وَ أَنْتَ عَلى‌ كُلِّ شَىْ‌ءٍ شَهِيْدٌ:
«من تا هنگامى كه در ميان آنها بودم، شاهد و ناظر بر ايشان بودم ولى زمانى كه مرا از ميان آنها گرفتى تو مراقب آنها بودى و تو بر هر چيز شاهد و گواهى».
در حالى كه در آيه مورد بحث مى‌خوانيم مسيح عليه السلام در روز قيامت نسبت به همه آنان، اعم از كسانى كه در عصر او بودند يا نبودند گواهى مى‌دهد.