جا به ما عرضه كن، همان طور كه موسى عليه السلام «تورات» را يك جا آورد، آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت. «١»
تفسير:
بهانه‌جوئى يهود
اين آيات، نخست اشاره به درخواست اهل كتاب (يهود) مى‌كند و مى‌گويد:
«اهل كتاب از تو تقاضا مى‌كنند كتابى از آسمان (يك جا) بر آنها نازل كنى» «يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتاباً مِنَ السَّماءِ».
شك نيست كه آنها در اين تقاضاى خود حُسن نيّت نداشتند؛ زيرا هدف از نزول كتب آسمانى، همان ارشاد، هدايت و تربيت است.
گاهى اين هدف با نزول كتاب آسمانى يك جا تأمين مى‌شود.
و گاهى تدريجى بودن آن به اين هدف بيشتر كمك مى‌كند.
بنابراين، آنها مى‌بايست از پيامبر صلى الله عليه و آله دليل بخواهند، و تعليمات عالى و ارزنده، نه اين كه چگونگى نزول كتب آسمانى را تعيين كنند.
لذا خداوند به دنبال اين تقاضا به عدم حُسن نيّت آنها اشاره كرده، و ضمن دلدارى به پيامبرش، سابقه لجاجت، عناد و بهانه‌جوئى يهود در برابر پيامبر بزرگشان موسى بن عمران عليه السلام را بازگو مى‌كند.
مى‌فرمايد: «اينها از موسى‌ چيزهائى بزرگ‌تر و عجيب‌تر از اين خواستند، گفتند: خدا را آشكارا به ما نشان بده»! «فَقَدْ سَأَلُوا مُوسى‌ أَكْبَرَ مِنْ ذلِكَ فَقالُوا