جهل و نادانى.
آنگاه مى‌افزايد: «به همين جهت پيامبران الهى كه در برابر فرمان خدا تسليم بودند و بعد از نزول تورات روى كار آمدند همگى بر طبق آن براى يهود، حكم مى‌كردند» «يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذينَ أَسْلَمُوا لِلَّذينَ هادُوا».
نه تنها آنها چنين مى‌كردند، بلكه «علماى بزرگ يهود و دانشمندان با ايمان و پاك آنها، بر طبق اين كتاب آسمانى كه به آنها سپرده شده بود، و بر آن گواه بودند داورى مى‌كردند» «وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الأَحْبارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللَّهِ وَ كانُوا عَلَيْهِ شُهَداءَ». «١»
طبق اين بيان، تورات كتاب اساسى و اصلى بوده كه پيامبرانِ پس از موسى عليه السلام تا نزول «انجيل» موظف به عمل و اجراء دستورات آن بوده‌اند.
پس از آن، روى سخن را به آن دسته از دانشمندان اهل كتاب كه در آن عصر مى‌زيستند كرده، مى‌گويد: «از مردم نترسيد و احكام واقعى خدا را بيان كنيد، بلكه از مخالفت با من بترسيد كه اگر حق را كتمان كنيد مجازات خواهيد شد» «فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ وَ اخْشَوْنِ».
و براى اين كه آنها را از هرگونه آلودگى باز دارد، مى‌افزايد: «و همچنين آيات خدا را به بهاى كمى نفروشيد» «وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتي‌ ثَمَناً قَليلًا».
اشاره به اين كه: سرچشمه كتمان حق و احكام خدا، يا ترس از مردم و عوام‌زدگى است و يا جلب منافع شخصى، و هر كدام باشد، نشانه ضعف ايمان و سقوط شخصيت است، كه در جمله‌هاى بالا به هر دو اشاره شده است.
و در پايان آيه، حكم قاطعى درباره اين گونه افراد كه بر خلاف حكم خدا