تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣
تلاشهاى تو، حتى اگر تنها بوده باشى، از قدرت و نيروى دشمنان جلوگيرى كند؛ زيرا قدرت او ما فوق قدرتها و مجازات او مافوق مجازاتها است» «عَسَى اللَّهُ أَنْ يَكُفَّ بَأْسَ الَّذينَ كَفَرُوا وَ اللَّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَ أَشَدُّ تَنْكيلًا». «١»
***
نكته:
معنى «عَسى» و «لَعَلَّ» در كلام خدا
كلمه «عَسى» در لغت عرب به معنى «شايد» و آميخته با معنى ترديد است و «لَعَلَّ» به معنى اميدوارى و انتظار در مورد امورى است كه اطمينان به وجود آن در آينده نمىباشد ولى احتمال وجود دارد.
اكنون اين سؤال پيش مىآيد كه: به كار بردن اين گونه كلمات در لابلاى سخنان انسانها كاملًا طبيعى است؛ زيرا انسان از همه مسائل آگاه نيست.
به علاوه قدرت او محدود است و قادر به انجام هر چه مىخواهد نمىباشد، اما خداوندى كه از گذشته، آينده و حال كاملًا با خبر است و قدرت بر انجام آنچه مىخواهد دارد، به كار بردن اين گونه كلمات كه دليل بر «جهل» و يا «عدم قدرت» است درباره او چگونه تصور مىشود؟
به همين جهت بسيارى از دانشمندان معتقدند: اين گونه كلمات، هنگامى كه در كلام خداوند به كار رود، معنى اصلى خود را از دست مىدهد، و معانى جديدى پيدا مىكند، مثلًا «عَسى» به معنى «وعده» و «لَعَلَّ» به معنى «طلب» است.