پس از آن اضافه مى‌كند: «آنچه در قرآن مجيد درباره دختران يتيمى كه حقوق و اموال آنها را در اختيار مى‌گرفتيد، به آنها نمى‌داديد و علاقه به ازدواج با آنها نداشتيد، قسمت ديگرى از سؤالات شما است كه پاسخ مى‌دهد و زشتى اين عمل ظالمانه را آشكار مى‌سازد» «وَ ما يُتْلى‌ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ في‌ يَتامَى النِّساءِ اللَّاتي‌ لا تُؤْتُونَهُنَّ ما كُتِبَ لَهُنَّ وَ تَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ». «١»
سپس درباره پسران صغير كه طبق رسم جاهليت از ارث ممنوع بودند توصيه كرده، مى‌فرمايد: «خداوند فتوا مى‌دهد كه حقوق كودكان ضعيف را رعايت كنيد» «وَ الْمُسْتَضْعَفينَ مِنَ الْوِلْدانِ».
و بار ديگر درباره حقوق يتيمان به طور كلى تأكيد كرده، مى‌گويد: «و خدا به شما توصيه مى‌كند كه در مورد يتيمان به عدالت رفتار نمائيد» «وَ أَنْ تَقُومُوا لِلْيَتامى‌ بِالْقِسْطِ».
و در پايان به اين مسأله توجه مى‌دهد كه: «هر گونه عمل نيكى مخصوصاً درباره يتيمان و افراد ضعيف، از شما سر زند از ديدگاه علم خداوند مخفى نمى‌ماند، و پاداش مناسب آن را خواهيد يافت» «وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِهِ عَليماً».
و از آنجا كه در اين ميان كسانى بوده‌اند كه علاوه بر رعايت حقوق آنان، احسان و نيكى به آنها نيز مى‌نموده‌اند، آن را يادآور شده است.
ضمناً بايد توجه داشت: جمله «يَسْتَفْتُونَكَ» در اصل، از ماده «فتوى» و «فتيا» گرفته شده كه به معنى پاسخ به مسائل مشكل است و از آنجا كه ريشه