مى‌توان با آنها هم غذا شد.
خلاصه اين كه: آيه فوق، در اصل، ناظر به رفع محدوديت‌هاى پيشين درباره معاشرت با اهل كتاب است، گواه بر آن اين است كه مى‌فرمايد: «غذاى شما هم براى آنها حلال است» يعنى ميهمانى كردن آنها بى‌مانع مى‌باشد، و نيز بلافاصله در آيه بعد، حكم ازدواج با زنان اهل كتاب را بيان كرده، بديهى است حكومتى مى‌تواند چنين توسعه‌اى به اتباع خود بدهد كه بر اوضاع محيط كاملًا مسلط گردد، و بيمى از دشمن نداشته باشد، چنين شرائطى در واقع در روز «غدير خم» و به عقيده بعضى در روز «عرفه» در «حجة الوداع» يا بعد از «فتح خيبر» حاصل گشت، اگر چه روز غدير خم از هر جهت براى اين موضوع مناسب‌تر به نظر مى‌رسد.
***
٢- طعام هرگونه غذا است
اشكال ديگرى كه در تفسير «المنار» درباره تفسير آيه فوق آمده است، اين است كه مى‌گويد: كلمه طعام در بسيارى از آيات قرآن به معنى هر گونه غذائى است و حتى گوشت‌ها را هم شامل مى‌شود، چگونه ممكن است در آيه فوق، محدود به حبوبات و ميوه‌ها و مانند آن باشد، سپس مى‌نويسد:
من اين ايراد را در مجلسى كه جمعى از شيعيان بودند مطرح كردم (و كسى پاسخ آن را نداشت).
به عقيده ما پاسخ ايراد فوق نيز روشن است، ما انكار نمى‌كنيم كه طعام يك مفهوم وسيع دارد، ولى آيات سابق كه درباره گوشت‌ها بحث نموده و مخصوصاً گوشت حيواناتى را كه به هنگام ذبح نام خدا بر آن نبرند تحريم كرده، اين مفهوم وسيع را تخصيص مى‌زند و محدود به غير گوشت مى‌كند، و مى‌دانيم هر عامى يا