١٣٧ إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ سَبيلًا
١٣٨ بَشِّرِ الْمُنافِقينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذاباً أَليماً
١٣٩ الَّذينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنينَ أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَميعاً
ترجمه:
١٣٧- كسانى كه ايمان آوردند، سپس كافر شدند، باز هم ايمان آوردند، و دگر بار كافر شدند، سپس بر كفر خود افزودند، خدا هرگز آنها را نخواهد بخشيد، و آنها را به راه (راست) هدايت نخواهد كرد.
١٣٨- به منافقان بشارت ده كه مجازات دردناكى در انتظار آنهاست!
١٣٩- همان‌ها كه كافران را به جاى مؤمنان، دوست خود انتخاب مى‌كنند. آيا عزت و آبرو نزد آنان مى‌جويند با اين كه همه عزت‌ها از آنِ خداست؟!
تفسير:
سرنوشت منافقان لجوج
به تناسب بحثى كه در آيه گذشته درباره كافران و گمراهى دور و دراز آنها بود، در اين آيات اشاره به حالت جمعى كرده كه هر روز شكل تازه‌اى به خود مى‌گيرند.
روزى در صف مؤمنان.