حق نزد تو نيامدند.
ديگر از صفات آنها اين است كه: «سخنان خدا را از مواضع حقيقى خود تحريف مى‌كنند» «يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ». «١»
خواه تحريف لفظى و يا تحريف معنوى، هر حكمى را بر خلاف منافع و هوس‌هاى خود تشخيص دهند، آن را توجيه، تفسير و يا به كلّى ردّ مى‌كنند.
عجيب‌تر اين كه: آنها پيش از آن كه نزد تو بيايند تصميم خود را گرفته‌اند، بزرگان آنها به آنان دستور داده‌اند: اگر محمّد حكمى موافقِ خواستِ ما گفت، بپذيريد و اگر بر خلافِ خواستِ ما بود از آن دورى كنيد، مى‌فرمايد: «مى‌گويند:
اگر اين را كه ما مى‌خواهيم به شما دادند بپذيريد و الَّا دورى نمائيد» «يَقُولُونَ إِنْ أُوتيتُمْ هذا فَخُذُوهُ وَ إِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا».
اينها چنان در گمراهى فرو رفته‌اند و افكارشان به قدرى متحجّر شده كه بدون هر گونه انديشه و مطالعه، آنچه را كه بر خلاف مطالب تحريف‌شده آنان باشد ردّ مى‌كنند.
و به اين ترتيب، اميدى به هدايت آنها نيست، و خدا مى‌خواهد به اين وسيله آنها را مجازات كرده و رسوا كند «و كسى كه خدا اراده مجازات و رسوائى او را كرده است هرگز تو قادر بر دفاع از او نيستى» «وَ مَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً».
آنها به قدرى آلوده‌اند كه قابل شستشو نمى‌باشند، به همين دليل «آنها كسانى هستند كه خدا نمى‌خواهد قلب آنها را شستشو دهد» «أُولئِكَ الَّذينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ».
زيرا كار خدا هميشه آميخته با حكمت است و آنها كه با اراده و خواست خود يك عمر كج‌روى كرده‌اند و به نفاق، دروغ و مخالفت با حق و حقيقت و تحريف قوانين الهى آلوده بوده‌اند، بازگشت آنها عادتاً ممكن نيست.