از اين جمله به خوبى استفاده مى‌شود: سرچشمه مظالم و ستم‌ها، هواپرستى است و اگر اجتماعى هواپرست نباشد، ظلم و ستم در آن راه نخواهد داشت!
و بار ديگر، به خاطر اهميتى كه موضوع اجراى عدالت دارد، روى اين دستور تكيه كرده، مى‌فرمايد: «اگر مانع رسيدن حق، به حق‌دار شويد و يا حق را تحريف نمائيد و يا پس از آشكار شدن حق، از آن اعراض كنيد، خداوند از اعمال شما آگاه است» «وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبيراً». «١»
در حقيقت جمله «إِنْ تَلْوُوا» اشاره به تحريف حق و تغيير آن است، در حالى كه جمله «تُعْرِضُوا» اشاره به خوددارى كردن از حكم به حق مى‌باشد و اين همان چيزى است كه در حديثى از امام باقر عليه السلام نقل شده است. «٢»
جالب توجه اين كه: در ذيل آيه تعبير به «خبير» شده است نه «عليم»؛ زيرا «خبير» معمولًا به كسى مى‌گويند كه از جزئيات و ريزه‌كارى‌هاى يك موضوع آگاه است.
اشاره به اين كه: خداوند كوچك‌ترين انحراف شما را از حق و عدالت به هر بهانه و دستاويزى كه باشد- حتى در آنجا كه لباس حق به جانب بر آن مى‌پوشانيد- مى‌داند و كيفر آن را خواهد داد!
آيه فوق، توجه فوق العاده اسلام به مسأله عدالت اجتماعى را در هر شكل