است، بلكه منظور وجود امام و پيشوائى براى انجام نماز جماعت در ميان سربازان و مجاهدان است، و لذا على عليه السلام و امام حسين عليه السلام نيز نماز خوف به جاى آوردند و حتى جمعى از فرماندهان لشگرهاى اسلامى همانند: «حذيفه» اين برنامه اسلامى را به هنگام لزوم انجام دادند. «١»
***
٢- همراه داشتن اسلحه و زره
در اين آيه، به گروه اول دستور مى‌دهد: اسلحه را به هنگام نماز خوف با خود داشته باشند، ولى به گروه دوم مى‌گويد: هم وسائل دفاعى (مانند زره) و هم اسلحه را با خود بردارند.
ممكن است تفاوت اين دو گروه به خاطر آن باشد كه: به هنگام انجام نماز توسط دسته اول، دشمن هنوز كاملًا از انجام برنامه آگاه نباشد و لذا احتمال حمله ضعيف‌تر است، ولى در مورد دسته دوم كه دشمن متوجه انجام مراسم نماز مى‌شود، احتمال هجوم بيشتر است.
***
٣- حفظ متاع
منظور از حفظ امتعه اين است كه: علاوه بر حفظ خويش بايد مراقب حفظ وسائل ديگر جنگى، وسائل سفر و مواد غذائى و حيواناتى كه براى تغذيه همراه داريد، نيز باشيد.
***