«اللَّه اكبر بر تكميل دين و اتمام نعمت پروردگار و خشنودى خداوند از رسالت من و ولايت على عليه السلام بعد از من، سپس فرمود: هر كس من مولاى اويم على عليه السلام مولاى او است، خداوندا! آن كس كه او را دوست بدارد دوست بدار، و آن كس كه او را دشمن دارد، دشمن بدار، هر كس او را يارى كند يارى كن، و هر كس دست از ياريش بر دارد دست از يارى او بردار».
٣- «خطيب بغدادى»، در تاريخ خود از «ابو هريره» از پيامبر صلى الله عليه و آله چنين نقل كرده كه: بعد از جريان غدير خم و پيمان ولايت على عليه السلام و گفتار عمر بن خطاب:
«بَخٍّ بَخٍّ يَا بْنَ أَبِى طالِبٍ أَصْبَحْتَ مَوْلاىَ وَ مَوْلى‌ كُلِّ مُسْلِمٍ» آيه «الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنُكُمْ» نازل گرديد. «١»
در كتاب نفيس «الغدير» علاوه بر روايات سه‌گانه فوق، سيزده روايت ديگر نيز در اين زمينه نقل شده است.
در كتاب «احقاق الحق»، از جلد دوم تفسير «ابن كثير»، صفحه ١٤ و از «مناقب خوارزمى»، صفحه ٤٧ نزول اين آيه را درباره داستان غدير از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل كرده است. «٢»
در تفسير «برهان» و «نور الثقلين» نيز ده روايت از طرق مختلف نقل شده كه اين آيه درباره على عليه السلام يا روز «غدير خم» نازل گرديده، كه نقل همه آنها نيازمند به رساله جداگانه است. «٣»
مرحوم «علامه سيّد شرف الدين» در كتاب «المراجعات» چنين مى‌گويد:
«نزول اين آيه را در روز غدير در روايات صحيحى كه از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام نقل شده، ذكر گرديده و اهل سنت، شش حديث با اسناد مختلف از پيامبر صلى الله عليه و آله در اين زمينه نقل كرده‌اند كه صراحت در نزول آيه در اين جريان