١٢٢ وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدينَ فيها أَبَداً وَعْدَ اللَّهِ حَقّاً وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قيلًا
ترجمه:
١٢٢- و كسانى كه ايمان آورده‌اند و اعمال صالح انجام داده‌اند، به زودى آنان را در باغ‌هائى از بهشت وارد مى‌كنيم كه نهرها از زير درختانش جارى است؛ جاودانه در آن خواهند ماند. وعده حق خداوند است و كيست كه در گفتار و وعده‌هايش، از خدا صادق‌تر باشد؟!
تفسير:
وعده خدا حق است
در آيات گذشته چنين خوانديم: كسانى كه شيطان را ولىّ خود انتخاب كنند، در زيان آشكارى هستند، شيطان به آنها وعده دروغين مى‌دهد و با آرزوها سرگرم مى‌سازد، و وعده شيطان جز فريب و مكر نيست، در برابر آنها در اين آيه، سرانجام كار افراد با ايمان بدين گونه بيان شده: «آنها كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند به زودى آنان را در باغ‌هائى از بهشت وارد مى‌سازيم كه نهرها از زير درختان آن مى‌گذرد» «وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ».
اين نعمت همانند نعمت‌هاى اين دنيا زودگذر و ناپايدار نيست، بلكه «مؤمنان براى هميشه آن را خواهند داشت» «خالِدينَ فيها أَبَداً».