تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٨
زيرا آن كس كه امر به معروف مىكند، زكات علم مىپردازد و آن كس كه اصلاح ذات البين مىنمايد زكات نفوذ و حيثيت خود را در ميان مردم اداء مىكند، چنان كه از على عليه السلام نقل شده:
انَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَيْكُمْ زَكاةَ جاهِكُمْ كَما فَرَضَ عَلَيْكُمْ زَكاةَ ما مَلَكَتْ أَيْدِيْكُمْ:
«خداوند بر شما واجب كرده است زكات نفوذ و حيثيت اجتماعى خود را بپردازيد، همان طور كه بر شما واجب كرده زكات مال خود را بدهيد». «١»
و از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده كه به «ابو ايوب» فرمود:
أَلا أَدُلُّكَ عَلى صَدَقَةٍ يُحِبُّهَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ تُصْلِحُ بَيْنَ النَّاسِ اذا تَفاسَدُوا وَ تَقْرُبُ بَيْنَهُمْ اذا تَباعَدُوا:
«آيا نمىخواهى تو را از صدقهاى آگاه كنم كه خدا و پيامبرش آن را دوست مىدارند: هنگامى كه مردم با يكديگر دشمن شوند آنها را اصلاح ده و زمانى كه از هم دور گردند آنها را به هم نزديك كن». «٢»
***