تفسير:
دشمن را تعقيب كنيد
به دنبال آيات مربوط به جهاد و هجرت، آيه فوق براى زنده كردن روح فداكارى در مسلمانان چنين مى‌گويد: «هرگز از تعقيب دشمن سست نشويد» «وَ لا تَهِنُوا فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ».
اشاره به اين كه: هرگز در برابر دشمنان سرسخت حالت دفاعى به خود نگيريد، بلكه هميشه در مقابل چنين افرادى روح تهاجم را در خود حفظ كنيد.
زيرا تهاجم از نظر روانى اثر فوق‌العاده‌اى در كوبيدن روحيه دشمن دارد، همان طور كه در حادثه احد بعد از آن شكست سخت، استفاده از اين روش، سبب شد دشمنان اسلام كه با پيروزى ميدان نبرد را ترك گفته بودند، فكر بازگشت به ميدان را كه در وسط راه براى آنها پيدا شده بود، از سر به در كنند و با سرعت از «مدينه» دور شوند.
سپس استدلال زنده و روشنى براى اين حكم بيان كرده، مى‌گويد: چرا شما سستى به خرج دهيد در حالى كه «اگر شما در جهاد گرفتار درد و رنج مى‌شويد، دشمنان شما نيز از اين ناراحتى‌ها سهمى دارند، با اين تفاوت كه شما اميد به كمك و رحمت وسيع پروردگار عالم داريد و آنها فاقد چنين اميدى هستند» «إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَما تَأْلَمُونَ وَ تَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ ما لا يَرْجُونَ».
و در پايان براى تأكيد بيشتر مى‌فرمايد: «فراموش نكنيد كه تمام اين ناراحتى‌ها، رنج‌ها، تلاش‌ها، كوشش‌ها و احياناً سستى‌ها و مسامحه‌كارى‌هاى شما از ديدگاه علم خدا مخفى نيست» «وَ كانَ اللَّهُ عَليماً حَكيماً».
و بنابراين، نتيجه همه آنها را خواهيد ديد.
***