تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٢
معجزات براى آنها فراهم شود و به اصطلاح لقمه را بگيرند و در دهانشان بگذارند- «به او گفتند: اى موسى! تو كه مىدانى در اين سرزمين جمعيتى جبّار و زورمند زندگى مىكنند و ما هرگز در آن گام نخواهيم گذاشت تا آنها اين سرزمين را تخليه كرده و بيرون روند، هنگامى كه آنها خارج شوند ما فرمان تو را اطاعت خواهيم كرد و گام در اين سرزمين مقدس خواهيم گذاشت» «قالُوا يا مُوسى إِنَّ فيها قَوْماً جَبَّارينَ وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ». «١»
اين پاسخ بنى اسرائيل به خوبى نشان مىدهد استعمار فرعونى در طول ساليان دراز چه اثر شومى روى نسل آنها گذارده بود، و كلمه «لَنْ» كه معمولًا به معنى «نفى ابد» است، نشان دهنده وحشت عميق اين جمعيت از دست زدن به مبارزه براى آزاد كردن و پاك ساختن سرزمين مقدس است.
ولى مقرّر اين بود كه: بنى اسرائيل سرزمين مقدس را با فداكارى، تلاش و كوشش و جهاد به دست آورند و اگر فرضاً بر خلاف سنت الهى با يك معجزه تمام دشمنان بدون هيچ گونه اقدامى محو و نابود مىشدند و بنى اسرائيل بدون رنج و زحمت وارث اين منطقه آباد و وسيع مىشدند، تازه از اداره كردن آن عاجز مىماندند و علاقهاى به حفظ چيزى كه براى آن زحمتى نكشيده بودند، نشان نمىدادند، و آمادگى و شايستگى چنان كارى را نداشتند.
ضمناً منظور از «قوم جبّار» در اين آيه- آن گونه كه از تواريخ استفاده