تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٣
پاسخ:
همان طور كه در ضمن بحث پيرامون روايات وارده در شأن نزول آيه خوانديم، اين حديث در كتب متعدد از خود على عليه السلام نيز نقل شده است از جمله در «مسند ابن مردويه» و «ابى الشيخ» و «كنز العمال».
اين در حقيقت به منزله استدلال حضرت به اين آيه شريفه است.
در كتاب نفيس «الغدير» از كتاب «سليم بن قيس هلالى» حديث مفصلى نقل مىكند كه على عليه السلام در ميدان «صفين» در حضور جمعيت براى اثبات حقانيت خود دلائل متعددى آورد از جمله استدلال به همين آيه بود. «١»
و در كتاب «غاية المرام» از «ابوذر» چنين نقل شده كه: على عليه السلام روز شورى نيز به همين آيه استدلال كرد. «٢»
ز- سياق آيات قبل و بعد با اين معنى سازگار نيست
مىگويند: اين «تفسير» با آيات قبل و بعد سازگار نيست؛ زيرا در آنها ولايت به معنى «دوستى» آمده است.
پاسخ:
بارها گفتهايم آيات قرآن چون تدريجاً، و در وقايع مختلف نازل گرديده، هميشه پيوند با حوادثى دارد كه در زمينه آن نازل شده است، و چنان نيست كه آيات يك سوره، يا آياتى كه پشت سر هم قرار دارند، همواره پيوند نزديك از نظر مفهوم و مفاد داشته باشند، لذا بسيار مىشود كه دو آيه پشت سر هم نازل شده، اما در دو حادثه مختلف بوده و مسير آنها به خاطر پيوند با آن حوادث از يكديگر جدا مىشود.