تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٣
مىشود- جمعيت «عمالقه»»
بودهاند كه اندامهاى درشت و بلند داشتند.
گاهى درباره طول قد آنها مبالغهها شده و افسانهها ساختهاند و مطالب مضحكى كه با هيچ دليل علمى همراه نيست، پيرامون آنها- مخصوصاً پيرامون «عوج» در تواريخ ساختگى و آميخته به خرافات- ديده مىشود.
چنين به نظر مىرسد كه اين گونه افسانهها كه به پارهاى از كتب اسلامى نيز راه يافته از ساختههاى بنى اسرائيل است كه معمولًا از آنها به عنوان «اسرائيليات» نام مىبرند.
شاهد اين سخن اين است كه: در متن «تورات» فعلى نيز نمونهاى از اين افسانهها به چشم مىخورد.
در «سفر اعداد» اواخر فصل سيزدهم چنين مىخوانيم: «درباره زمينى كه (جاسوسان بنى اسرائيلى) تجسّس نموده بودند خبر بد از آن بنى اسرائيل رسانيده گفتند: زمينى كه از آن، جهت تجسّس نمودنش، گذر كرديم زمينى است كه ساكنانش را تلف مىنمايد و تمامى قومى كه در آن ديديم مردمان بلند قدند و هم در آنجا بلندقدان يعنى اولاد «عناق» كه بلند قدانند ديديم، و مادر نظر خود مثل ملخ نمودار بوديم و همچنين در نظر ايشان نيز مىنموديم»! «٢»