٦١ وَ إِذا جاؤُكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَ هُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما كانُوا يَكْتُمُونَ
٦٢ وَ تَرى‌ كَثيراً مِنْهُمْ يُسارِعُونَ فِي الإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
٦٣ لَوْ لا يَنْهاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الأَحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الإِثْمَ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَصْنَعُونَ
ترجمه:
٦١- هنگامى كه نزد شما مى‌آيند، مى‌گويند: «ايمان آورده‌ايم». (اما) با كفر وارد مى‌شوند، و با كفر خارج مى‌گردند؛ و خداوند، از آنچه كتمان مى‌كردند، آگاه‌تر است!
٦٢- بسيارى از آنان را مى‌بينى كه در گناه و تعدى، و خوردن مال حرام، شتاب مى‌كنند. چه زشت است كارى كه انجام مى‌دادند!
٦٣- چرا دانشمندان نصارى‌ و علماى يهود، آنها را از سخنان گناه آميز و خوردن مال حرام، نهى نمى‌كنند؟! چه زشت است عملى كه انجام مى‌دادند!
تفسير:
وظيفه دانشمند در جلوگيرى از گناه
در آيه نخست- براى تكميل بحث درباره منافقان اهل كتاب- پرده از روى نفاق درونى آنها برداشته و به مسلمانان چنين اعلام مى‌كند: «هنگامى كه نزد شما مى‌آيند، مى‌گويند ايمان آورده‌ايم در حالى كه با قلبى مملوّ از كفر داخل مى‌شوند