تفسير:
گوشه ديگرى از خلافكارى‌هاى يهود
در اين آيات، به قسمت‌هاى ديگرى از خلافكارى‌هاى بنى اسرائيل، كارشكنى‌ها، عداوت‌ها و دشمنى‌هاى آنها با پيامبران خدا اشاره شده است.
در آيه نخست، به پيمان‌شكنى و كفر جمعى از آنها و قتل پيامبران به دست آنان اشاره كرده، چنين مى‌فرمايد: «آنها به خاطر اين كه پيمانشان را شكستند و آيات خدا را انكار كردند و پيامبران را به ناحق كشتند و به خاطر اين كه مى‌گفتند:
بر دل‌هاى ما پرده افكنده شده، آنها را از رحمت خود دور ساختيم يا قسمتى از نعمت‌هاى پاكيزه را بر آنان تحريم نموديم» «فَبِما نَقْضِهِمْ ميثاقَهُمْ وَ كُفْرِهِمْ بِآياتِ اللَّهِ وَ قَتْلِهِمُ الأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ قَوْلِهِمْ قُلُوبُنا غُلْفٌ». «١»
از سياق آيه مى‌توان استفاده كرده كه: آنها به دنبال اين پيمان‌شكنى، آيات پروردگار را انكار كردند و راه مخالفت پيش گرفتند، لذا مى‌فرمايد: (وَ كُفْرِهِمْ بِآياتِ اللَّهِ).
و به اين نيز قناعت نكردند، بلكه دست به جنايت بزرگ ديگرى يعنى قتل و كشتن راهنمايان و هاديان راه حق زدند و بدون هيچ مجوزى آنها را از بين بردند، كه با جمله (وَ قَتْلِهِمُ الأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ) به آن اشاره شده.
و به قدرى در اعمال خلاف جسور و بى‌باك بودند كه گفتار پيامبران را به باد استهزاء مى‌گرفتند و صريحاً به آنها مى‌گفتند: بر دل‌هاى ما پرده افكنده شده كه مانع شنيدن و پذيرش دعوت شما است! كه جمله (وَ قَوْلِهِمْ قُلُوبُنا غُلْفٌ)