نكته:
سرچشمه معصوم بودن پيامبران
آيه فوق، از آياتى است كه به مسأله مصونيت پيامبر صلى الله عليه و آله از خطا، اشتباه و گناه اشاره مى‌كند و مى‌گويد: اگر امدادهاى الهى شامل حال تو نبود تو را گمراه مى‌ساختند ولى با وجود اين امدادها قادر به اين كار نخواهند بود و هيچگونه زيانى در اين راه به تو نمى‌رسانند.
به اين ترتيب، خداوند براى اين كه: پيامبر صلى الله عليه و آله بتواند در هر چيز سرمشقى براى امت باشد، الگوئى براى نيكى‌ها و خيرات گردد، و از عواقب دردناك لغزش‌هائى كه ممكن است دامن يك رهبر بزرگ را بگيرد، بركنار باشد و امت از سرگردانى در مسأله اطاعت پيامبر صلى الله عليه و آله در امان باشند و گرفتار تضاد در ميان اطاعت و عدم اطاعت نشوند پيامبرِ خود را در برابر خطا و گناه بيمه مى‌كند تا اعتماد كامل مردم را كه از نخستين شرطهاى رهبرى الهى است، به خود جلب نمايد.
و در ذيل آيه، يكى از دلائل اساسى مسأله عصمت به طور اجمال آمده است و آن اين كه: خداوند علوم و دانش‌هائى به پيامبر صلى الله عليه و آله آموخته كه در پرتو آن در برابر گناه و خطا بيمه مى‌شود؛ زيرا علم و دانش (در مرحله نهائى) موجب عصمت است، مثلًا پزشكى كه آب آلوده به انواع ميكروب‌هاى وبا، مالاريا، و ده‌ها بيمارى خطرناك ديگر را در آزمايشگاه در زير «ميكروسكوپ» مشاهده كرده و اثر كشنده آن را به روشنى دريافته است، ممكن نيست از آن آب بنوشد.
يعنى اين علم، به او مصونيت در برابر ارتكاب اين عمل مى‌دهد، در حالى كه جهل به آن ممكن است موجب ارتكاب گردد.
همچنين سرچشمه بسيارى از اشتباهات، جهل به مقدمات، يا لوازم و