تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٦
صحنه ايمان آورد و مسلمان شد. «١»
تفسير:
نماز خوف
در تعقيب آيات مربوط به جهاد، اين آيه، كيفيت نماز خوف را كه به هنگام جنگ بايد خوانده شود، به مسلمانان تعليم مىدهد، آيه خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله كرده، مىفرمايد:
«هنگامى كه در ميان آنها هستى و براى آنها نماز جماعت بر پا مىدارى، بايد عدهاى از مسلمانان با حمل اسلحه با تو به نماز بايستند» «وَ إِذا كُنْتَ فيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ».
«سپس هنگامى كه اين گروه سجده كردند (و ركعت اول نماز آنها تمام شد، تو در جاى خود توقف مىكنى، آنها با سرعت ركعت دوم را تمام نموده)، مىبايست به ميدان نبرد باز گردند (و در برابر دشمن بايستند) و گروه دوم كه نماز نخواندهاند، جاى گروه اول را بگيرند و با تو نماز گزارند» «فَإِذا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرائِكُمْ وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ».
و مىافزايد: «گروه دوم نيز بايد وسائل دفاعى و اسلحه را با خود داشته باشند و بر زمين نگذارند» «وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ».