اما بعيد نيست منظور از سرزمين مقدس تمام منطقه شامات باشد كه با همه اين احتمالات سازگار است؛ زيرا اين منطقه به گواهى تاريخ، مهد پيامبران الهى و سرزمين ظهور اديان بزرگ، و در طول تاريخ مدت‌ها مركز توحيد و خداپرستى و نشر تعليمات انبياء بوده است، و به همين جهت نام سرزمين مقدس براى آن انتخاب شده است، اگر چه گاهى به خصوص منطقه «بيت المقدس» نيز اين نام اطلاق مى‌شود، همان طور كه در جلد اول، ذيل آيه ٥٨ سوره «بقره» توضيح داده شد.
از جمله «كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ» استفاده مى‌شود: خداوند چنين مقرّر داشته بود كه بنى اسرائيل در اين سرزمين مقدس با آرامش و رفاه زندگى كنند، مشروط به اين كه آن را از لوث شرك و بت‌پرستى پاك سازند و خودشان نيز از تعليمات انبياء منحرف نشوند، اما اگر اين دستور را به كار نبندند، زيان‌هاى سنگينى دامان آنها را خواهد گرفت.
بنابراين، اگر ملاحظه مى‌كنيم نسلى از بنى اسرائيل كه اين آيه خطاب به آنها بود، بالاخره موفق به ورود در اين سرزمين مقدس نشدند، بلكه چهل سال در بيابان سرگردان ماندند، و نسل آينده آنها اين توفيق را يافت، منافاتى با جمله كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ: «خداوند براى شما مقرّر داشته» ندارد؛ زيرا اين تقدير مشروط به شرائطى بود كه آنها انجام ندادند، همان طور كه از آيات بعد استفاده مى‌شود.
***
اما بنى اسرائيل در برابر اين پيشنهاد موسى- همان طور كه روش افراد ضعيف، ترسو و بى‌اطلاع است كه مايلند همه پيروزى‌ها در سايه تصادف‌ها و يا