و آيا مى‌توان ديه چنين مقتول مسلمانى را به ورثه كافر داد در صورتى كه كافر از مسلمان ارث نمى‌برد؟
از ظاهر آيه چنين استفاده مى‌شود كه: بايد ديه مزبور را به ورثه او داد، هر چند كافر باشند، و اين به خاطر پيمان و عهدى است كه با مسلمانان دارند.
ولى از آنجا كه كافر از مسلمان هيچ گاه ارث نمى‌برد، جمعى از مفسران بر اين عقيده‌اند كه: منظور از جمله فوق اين است كه: ديه او را فقط به ورثه مسلمان او بدهند، نه ورثه كفار.
در بعضى از روايات نيز اشاره به اين موضوع شده است، «١» اما ظاهر جمله مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيْثاقٌ: «از جمعيتى كه با شما پيمان دارند» اين است كه:
ورثه مقتول جزء مسلمانان نيستند؛ زيرا مسلمانان با يكديگر پيمان خاصى ندارند (دقت كنيد).
سپس در مورد كسانى كه دسترسى به آزاد كردن برده‌اى ندارند (يعنى قدرت مالى ندارند و يا برده‌اى براى آزاد كردن نمى‌يابند) مى‌فرمايد: «كسانى كه امكان آزاد كردن برده را ندارند، بايد دو ماه پى در پى روزه بگيرند» «فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ».
و در پايان مى‌گويد: «اين تبديل شدن آزاد كردن برده به دو ماه روزه گرفتن يك نوع تخفيف و توبه الهى است، يا اين كه تمام آنچه در آيه به عنوان كفاره قتل