كَلَّا فَانَّهُمْ أَبَرُّ الْعَرَبِ بِالْوالِدَيْنِ وَ أَوْصَلُهُمْ لِلْرَّحِمِ وَ أَوْفاهُمْ بِالْعَهْدِ:
«نه، هرگز چنين كارى نكنيد؛ زيرا آنها در ميان تمام طوائف عرب نسبت به پدر و مادر خود از همه نيكوكارترند، و از همه نسبت به اقوام و بستگان مهربان‌تر، و به عهد و پيمان خود از همه پايبندترند»!
پس از مدتى مسلمانان با خبر شدند كه طايفه «اشجع» به سركردگى «مسعود بن رجيله» كه هفتصد نفر بودند به نزديكى «مدينه» آمده‌اند، پيامبر صلى الله عليه و آله نمايندگانى نزد آنها فرستاد تا از هدف مسافرتشان مطلع گردد آنها اظهار داشتند آمده‌ايم قرار داد ترك مخاصمه با محمّد صلى الله عليه و آله ببنديم.
هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله چنين ديد، دستور داد مقدار زيادى خرما به عنوان هديه براى آنها بردند، سپس با آنها تماس گرفت، آنها اظهار داشتند: ما نه توانائى مبارزه با دشمنان شما را داريم، چون عدد ما كم است، و نه قدرت و تمايل به مبارزه با شما را؛ زيرا محل ما به شما نزديك است، لذا آمده‌ايم با شما پيمان ترك تعرض ببنديم.
در اين هنگام آيات فوق نازل شد و دستورهاى لازم در اين زمينه را به مسلمانان داد. «١»
از پاره‌اى از روايات استفاده مى‌شود: قسمتى از آيه درباره طايفه «بنى مدلج» نازل شده است كه: خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيدند و اظهار داشتند: ما نه با شما هم‌صدا هستيم، و نه بر ضد شما گام بر مى‌داريم، پيامبر صلى الله عليه و آله پيمان ترك مخاصمه را با آنها امضاء كرد. «٢»