٨٩ وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَما كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَواءً فَلا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِياءَ حَتَّى يُهاجِرُوا في‌ سَبيلِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ لا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيّاً وَ لا نَصيراً
ترجمه:
٨٩- آنان آرزو مى‌كنند كه شما هم مانند ايشان كافر شويد، و مساوى يكديگر باشيد. بنابراين، از آنها دوستانى انتخاب نكنيد، مگر اين كه (توبه كنند و) در راه خدا هجرت نمايند. هر گاه از اين كار سر باز زنند (و به اقدام بر ضد شما ادامه دهند،) هر جا آنها را يافتيد، اسير كنيد! و (در صورت احساس خطر) به قتل برسانيد! و از ميان آنها، دوست و ياورى اختيار نكنيد!
تفسير:
دوستى با منافقان ممنوع
در تعقيب آيه قبل، درباره منافقانى كه بعضى از مسلمانان ساده‌دل به حمايت از آنها برخاسته و از آنها شفاعت مى‌كردند و قرآن بيگانگى آنها را از اسلام بيان داشت، در اين آيه مى‌فرمايد: تاريكى درون آنها به قدرى است كه نه تنها خودشان كافرند بلكه «دوست مى‌دارند شما هم همانند آنان كافر شويد و مساوى يكديگر گرديد» «وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَما كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَواءً».
بنابراين، آنها از كافران عادى نيز بدترند؛ زيرا كفار معمولى دزد و غارتگر عقائد ديگران نيستند، اما اينها هستند و فعاليت‌هاى پى‌گيرى براى تخريب عقايد ديگران دارند.