٢- منظور از نصيب و كفل
نكته ديگر اين كه قرآن در مورد تشويق به كار نيك (شفاعت حسنه) مى‌گويد، «نصيبى» از آن به تشويق‌كننده مى‌رسد، در حالى كه در مورد «شفاعت سيئه» مى‌گويد: «كفلى» از آن به آنها مى‌رسد. و اين اختلاف تعبير به خاطر آن است كه «نصيب» به معنى بهره وافر از امور مفيد و سودمند است و «كفل» به معنى سهم از چيزهاى پست و بد است. «١»
***
٣- يك برنامه مهم اسلامى
آيه فوق يكى از برنامه‌ها و دستورات اصيل اسلام در مسائل اجتماع را اعلام مى‌دارد و تصريح مى‌كند: مردم در آثار و پيامدهاى اعمال يكديگر از طريق شفاعت، تشويق و راهنمائى شريكند.
بنابراين، هر گاه سخن، يا عمل و يا حتى سكوت انسان سبب تشويق جمعيتى به كار نيك، يا بد شود، تشويق‌كننده سهم قابل توجهى از نتايج آن كار خواهد داشت بدون اين كه چيزى از سهم فاعل اصلى كاسته شود.
در حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله چنين نقل شده:
مَنْ أَمَرَ بِمَعْرُوفٍ أَوْ نَهى‌ عَنْ مُنْكَرٍ أَوْ دَلَّ عَلى‌ خَيْرٍ أَوْ أَشارَ بِهِ فَهُوَ شَرِيْكٌ وَ مَنْ أَمَرَ بِسُوءٍ أَوْ دَلَّ عَلَيْهِ أَوْ أَشارَ بِهِ فَهُوَ شَرِيْكٌ:
«هر كس به كار نيكى امر، يا نهى از منكرى كند و يا مردم را راهنمائى به عمل خيرى نمايد، و يا به نحوى موجبات تشويق آنها را فراهم سازد، در آن عمل سهيم و شريك است، و همچنين هر كس دعوت به كار بد يا راهنمائى و تشويق