در آيه ٢٢ سوره «مجادله» نيز به قسمتى از صفات حزب اللَّه اشاره شده است، كه به خواست خدا در تفسير آن سوره خواهد آمد.
***
نكته‌ها:
١- شهادت احاديث و مفسران و مورّخان
همان طور كه اشاره كرديم در بسيارى از كتب اسلامى و منابع اهل تسنن، روايات متعددى دائر بر اين كه آيه فوق در شان على عليه السلام نازل شده نقل گرديده كه در بعضى از آنها اشاره به مسأله بخشيدن انگشترى در حال ركوع نيز شده و در بعضى نشده، و تنها به نزول آيه درباره على عليه السلام قناعت گرديده است.
اين روايت را «ابن عباس»، «عمار ياسر»، «عبداللَّه بن سلام»، «سلمة بن كهيل»، «انس بن مالك»، «عتبة بن حكيم»، «عبداللَّه أُبَىّ»، «عبداللَّه بن غالب»، «جابر بن عبداللَّه انصارى» و «ابوذر غفارى» نقل كرده‌اند. «١»
علاوه بر ده نفر كه در بالا ذكر شده، از خود على عليه السلام نيز اين روايت در كتب اهل تسنن نقل شده است. «٢»
جالب اين كه: در كتاب «غاية المرام»، تعداد ٢٤ حديث در اين باره از طرق اهل تسنن و ١٩ حديث از طرق شيعه نقل كرده است. «٣»
كتاب‌هاى معروفى كه اين حديث در آنها نقل شده از سى كتاب تجاوز مى‌كند كه همه از منابع اهل تسنن است، از جمله «محبّ الدين طبرى» در «ذخائر العقبى‌»، صفحه ٨٨ و «علامه قاضى شوكانى» در تفسير «فتح القدير»، جلد دوم، صفحه ٥٠ و در «جامع الاصول»، جلد نهم، صفحه ٤٧٨ و در «اسباب