٥٤ يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرينَ يُجاهِدُونَ في‌ سَبيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ
ترجمه:
٥٤- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هر كس از شما، از آئين خود باز گردد، (به خدا زيانى نمى‌رساند؛) خداوند جمعيتى را مى‌آورد كه آنها را دوست دارد و آنان (نيز) او را دوست دارند؛ در برابر مؤمنان متواضع، و در برابر كافران سرسخت و نيرومندند؛ آنها در راه خدا جهاد مى‌كنند، و از سرزنش هيچ ملامتگرى هراسى ندارند. اين فضل خداست كه به هر كس بخواهد (و شايسته ببيند) مى‌دهد؛ و (فضل) خدا وسيع، و خداوند داناست.
تفسير:
آيندگان عزتمند
پس از بحث در آيه قبل درباره منافقان، در اين آيه، سخن از مرتدّانى است كه طبق پيش‌بينى قرآن، بعدها از اين آئين مقدس روى بر مى‌گردانند، نخست، به عنوان يك قانون كلّى به همه مسلمانان اخطار مى‌كند: «اگر كسانى از شما از دين خود بيرون روند- زيانى به خدا، آئين او و جامعه مسلمين و آهنگ سريع پيشرفت آنها نمى‌رسانند- زيرا خداوند در آينده جمعيتى را براى حمايت اين آئين برمى‌انگيزد» «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ