٨٤ فَقاتِلْ في‌ سَبيلِ اللَّهِ لا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ وَ حَرِّضِ الْمُؤْمِنينَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَكُفَّ بَأْسَ الَّذينَ كَفَرُوا وَ اللَّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَ أَشَدُّ تَنْكيلًا
ترجمه:
٨٤- در راه خدا پيكار كن! تنها مسئول وظيفه خود هستى! و مؤمنان را (بر اين كار،) تشويق نما؛ اميد است خداوند از قدرت كافران جلوگيرى كند (حتى اگر تنها خودت به ميدان بروى)! و خداوند قدرتش بيشتر، و مجازاتش دردناك‌تر است.
شأن نزول:
در تفسير «مجمع البيان»، «قرطبى» و «روح المعانى» درباره شأن نزول اين آيه چنين آمده است: هنگامى كه «ابوسفيان» و لشكر قريش پيروزمندانه از ميدان احد بازگشتند، «ابوسفيان» با پيامبر صلى الله عليه و آله قرار گذاشت كه در موسم بدر صغرى‌ (يعنى بازارى كه در ماه ذى القعده در سرزمين بدر تشكيل مى‌شد) بار ديگر رو به رو شوند.
هنگامى كه موعد مقرر فرا رسيد، پيامبر صلى الله عليه و آله مسلمانان را دعوت به حركت به محل مزبور كرد.
ولى جمعى از مسلمانان كه خاطره تلخ شكست احد را فراموش نكرده بودند، شديداً از حركت خوددارى مى‌نمودند، آيه فوق نازل شد و پيامبر صلى الله عليه و آله مسلمانان را مجدداً دعوت به حركت نمود.
در اين موقع تنها هفتاد نفر در ركاب پيغمبر صلى الله عليه و آله در محل مزبور حاضر شدند، ولى «ابوسفيان» (بر اثر وحشتى كه از رو به رو شدن با سپاه اسلام داشت)