شود «بينى در برابر بينى» «وَ الأَنْفَ بِالأَنْفِ».
همچنين در مقابل بريدن گوش، بريدن گوش طرف مجاز است «گوش در برابر گوش» «وَ الأُذُنَ بِالأُذُنِ».
و اگر كسى دندان ديگرى را بشكند، او مى‌تواند دندان جانى را در مقابل بشكند «دندان در برابر دندان» «وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ».
و به طور كلّى هر كس جراحتى و زخمى به ديگرى بزند، در مقابل مى‌توان قصاص كرد «در برابر هر جراحتى قصاص است» «وَ الْجُرُوحَ قِصاصٌ».
بنابراين، حكم قصاص به طور عادلانه و بدون هيچ گونه تفاوت از نظر نژاد و طبقه اجتماعى و طايفه و شخصيت اجرا مى‌گردد، و هيچ گونه تبعيضى در آن از اين جهات راه ندارد (البته اين حكم مانند ساير احكام اسلامى داراى شروط و مقرراتى است كه در كتب فقهى آمده است؛ زيرا اين حكم اختصاصى به بنى‌اسرائيل نداشته، در اسلام نيز نظير آن وجود دارد چنان كه در آيه قصاص در سوره «بقره»، آيه ١٧٨ ذكر شد).
اين آيه، به تبعيض‌هاى ناروائى كه در آن عصر وجود داشت، پايان مى‌دهد.
به طورى كه از بعضى تفاسير استفاده مى‌شود، در ميان دو طايفه يهود «مدينه» در آن عصر نابرابرى عجيبى وجود داشت:
اگر فردى از طايفه «بنى النضير» فردى از طايفه «بنى قريظه» را مى‌كشت قصاص نمى‌شد.
ولى به عكس اگر كسى از طايفه «بنى قريظه» فردى از طايفه «بنى النضير» را به قتل مى‌رساند، كشته مى‌شد.
هنگامى كه اسلام به «مدينه» آمد، «بنى قريظه» در اين باره از پيامبر صلى الله عليه و آله سؤال كردند، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: خون‌ها با هم فرق ندارد، طايفه «بنى النضير»