نيازمندى‌هاى آن اثر دارد، بعضى بيشتر و بعضى كمتر.
و اگر در بعضى از روايات مى‌خوانيم: مجازات چنين انسانى در قيامت مجازات كسى است كه همه انسان‌ها را كشته، اشاره به همين است، نه اين كه از هر جهت مساوى يكديگر باشند. لذا در ذيل همين روايات مى‌خوانيم، اگر تعداد بيشترى را بكشد، مجازات او به همان نسبت مضاعف شود! «١»
از اين آيه، اهميت مرگ و حيات يك انسان از نظر قرآن كاملًا آشكار مى‌شود، و با توجه به اين كه: اين آيات، در محيطى نازل گرديده كه خون بشر مطلقاً در آن ارزشى نداشت، عظمت آن آشكارتر مى‌گردد.
قابل توجه اين كه: در روايات متعددى وارد شده است كه آيه، اگر چه مفهوم ظاهريش مرگ و حيات مادّى است، اما مهم‌تر از آن مرگ و حيات معنوى، يعنى گمراه ساختن يك نفر، يا نجات او از گمراهى است.
كسى از امام صادق عليه السلام تفسير اين آيه را پرسيد، امام فرمود:
مِنْ حَرْقٍ أَوْ غَرْقٍ- ثُمَّ سَكَتَ- ثُمَّ قالَ تَأْوِيْلُهَا الأَعْظَمُ أَنْ دَعاها فَاسْتَجابَ لَهُ:
يعنى منظور از «كشتن» و «نجات از مرگ» كه در آيه آمده: «نجات از آتش‌سوزى يا غرقاب و مانند آن است- سپس امام سكوت كرد- بعد فرمود:
تأويل اعظم و مفهوم بزرگ‌تر آيه اين است كه ديگرى را دعوت به سوى راه حق يا باطل كند، و او دعوتش را بپذيرد». «٢»