نخست اين كه: معتقد به خدايان سه‌گانه‌اند كه آيه ١٧١ سوره «نساء» به آن اشاره كرده و آن را ابطال مى‌كند، مى‌فرمايد:
وَ لا تَقُولُوا ثَلاثَةٌ انْتَهُوا خَيْراً لَكُمْ انَّمَا اللَّهُ الهٌ واحِدٌ: «و نگوئيد (خداوند) سه‌گانه است، از اين سخن خوددارى كنيد كه به سود شما است، خدا تنها معبود يگانه است». «١»

ديگر اين كه: آنها خداى آفريننده عالم هستى را يكى از خدايان سه‌گانه مى‌شمرند و به او خداى پدر «٢» مى‌گويند، قرآن اين عقيده را نيز در آيه ٧٣ سوره «مائده» ابطال مى‌كند، مى‌فرمايد: «لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قالُوا انَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَةٍ وَ ما مِنْ الهٍ الَّا الهٌ واحِدٌ» كه تفسير آن به خواست خدا به زودى خواهد آمد.
سوم اين كه: خدايان سه‌گانه در عين تعدّد حقيقى، يكى هستند كه گاهى از آن تعبير به وحدت در تثليث مى‌شود، و اين همان چيزى است كه در آيه فوق به آن اشاره شده كه آنها مى‌گويند: خدا همان مسيح بن مريم و مسيح بن مريم همان خدا است! و اين دو، با روح القدس يك واحد حقيقى و در عين حال سه ذات متعدد! را تشكيل مى‌دهند!!
بنابراين، هر يك از جوانب سه‌گانه تثليث كه بزرگ‌ترين انحراف مسيحيت است در يكى از آيات قرآن مورد بحث قرار گرفته، و شديداً ابطال شده است (توضيح بيشتر درباره بطلان عقيده تثليث را در ذيل آيه ١٧١ سوره «نساء» در همين جلد مطالعه فرمائيد).