٨٠ مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ وَ مَنْ تَوَلَّى فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفيظاً
٨١ وَ يَقُولُونَ طاعَةٌ فَإِذا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طائِفَةٌ مِنْهُمْ غَيْرَ الَّذي تَقُولُ وَ اللَّهُ يَكْتُبُ ما يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ وَكيلًا
ترجمه:
٨٠- كسى كه از پيامبر اطاعت كند، خدا را اطاعت كرده؛ و كسى كه سر باز زند، تو را نگهبان (و مراقب) او نفرستاديم (و در برابر او، مسئول نيستى).
٨١- آنها در حضور تو مى‌گويند: «فرمانبرداريم»؛ اما هنگامى كه از نزد تو بيرون مى‌روند، گروهى بر خلاف گفته تو، جلسات شبانه تشكيل مى‌دهند؛ آنچه را در اين جلسات مى‌گويند، خداوند مى‌نويسد. اعتنائى به آنها نكن! (و از نقشه‌هاى آنان وحشت نداشته باش!) و بر خدا توكل كن! كافى است كه او يار و مدافع تو باشد.
تفسير:
سنت پيامبر صلى الله عليه و آله همچون وحى الهى است
در آيات قبل، سخن از اين به ميان بود كه «حسنات» و «سيئات» از ناحيه كيست؟ از ناحيه خدا، يا انسان؟
در اين آيه موقعيت رسول صلى الله عليه و آله در برابر مردم و «حسنات» و «سيئات» آنان، بيان شده است، نخست مى‌فرمايد: «هر كس اطاعت پيامبر صلى الله عليه و آله كند اطاعت خدا