داده شده است كه پس از آميزش جنسى، يا خروج منى، تمام بدن با آب شسته شود و در پرتو اثر حيات بخش آن، تعادل كامل در ميان اين دو دسته اعصاب در سراسر بدن برقرار گردد. «١»
البته فايده غسل منحصر به اين نيست، بلكه غسل كردن علاوه بر اين يك نوع عبادت و پرستش نيز مى‌باشد، كه اثرات اخلاقى آن قابل انكار نيست و به همين دليل، اگر بدن را بدون قصد قربت و اطاعت فرمان خدا بشويند، غسل صحيح نيست.
در حقيقت به هنگام خروج منى يا آميزش جنسى، هم روح متأثر مى‌شود و هم جسم، روح به سوى شهوات مادى كشيده مى‌شود، و جسم به سوى سستى و ركود، غسل جنابت كه هم شستشوى جسم است و هم- به علت اين كه به قصد قربت انجام مى‌يابد- شستشوى جان، اثر دوگانه‌اى در آن واحد روى جسم و روح مى‌گذارد، روح را به سوى خدا و معنويت سوق مى‌دهد، و جسم را به سوى پاكى و نشاط و فعاليت.
از همه اينها گذشته، وجوب غسل جنابت يك الزام اسلامى براى پاك نگه داشتن بدن و رعايت بهداشت، در طول زندگى است؛ زيرا بسيارند كسانى كه از نظافت خود غافل مى‌شوند، ولى اين حكم اسلامى آنها را وادار مى‌كند در فواصل مختلفى خود را شستشو دهند و بدن را پاك نگاه دارند.
اين موضوع، اختصاصى به مردم اعصار گذشته ندارد، در عصر و زمان ما نيز بسيارند كسانى كه به علل مختلفى از نظافت و بهداشت تن غافلند. (البته اين