مطلقى قابل تخصيص و تقييد است.
اين را نيز مى‌دانيم كه اهل كتاب مقيد به ذكر نام خدا بر ذبيحه نيستند، از آن گذشته ساير شرائطى را هم كه در «سنت» آمده است، مسلماً رعايت نمى‌كنند.
***
٣- نكته ذكر خاص بعد از عام
در كتاب «كنز العرفان» در تفسير اين آيه اشاره به اشكال ديگرى شده است كه خلاصه‌اش اين است: «طيّبات» مفهوم وسيعى دارد و به اصطلاح «عام» است، اما «طَعامَ الَّذِيْنَ أُوتُوا الْكِتابَ» خاص است و معمولًا ذكر خاص بعد از عام بايد نكته‌اى داشته باشد كه در اينجا نكته آن روشن نيست، سپس اظهار اميدوارى مى‌كند خداوند اين مشكل علمى را براى او حل كند. «١»
با توجه به آنچه در بالا ذكر شد، پاسخ اين اشكال نيز معلوم مى‌شود كه ذكر حليت طيّبات در واقع مقدمه‌اى است براى بيان رفع محدوديت آميزش با اهل كتاب، و در واقع آيه مى‌گويد: هر چيز پاكيزه‌اى براى شما حلال شمرده شده، به همين جهت طعام اهل كتاب نيز (آنجا كه پاكيزه باشد) براى شما حلال است و محدوديت‌هائى كه سابقاً در معاشرت با آنها داشته‌ايد، در پرتو پيروزى‌هائى كه امروز پيدا كرده‌ايد تقليل يافته است (دقت كنيد)
***