و قرائن فوق را براى تخصيص آيه كافى نمى‌بينند و به بعضى از روايات نيز در اين زمينه استدلال مى‌كنند (كه شرح بيشتر در اين باره بايد در كتاب فقهى مطالعه شود).
ناگفته نماند در دنياى امروز كه بسيارى از رسوم جاهلى در اشكال مختلف زنده شده است نيز اين تفكر به وجود آمده كه: انتخاب دوست زن يا مرد براى افراد مجرد بى‌مانع است نه تنها به شكل پنهانى، آن گونه كه در زمان جاهليت قبل از اسلام وجود داشت، بلكه به شكل آشكار نيز هم!
در حقيقت دنياى امروز در آلودگى و بى‌بند و بارى جنسى از زمان جاهليت پا را فراتر نهاده؛ زيرا اگر در آن زمان تنها انتخاب دوست پنهانى را مجاز مى‌دانستند، اينها آشكارش را نيز بى‌مانع مى‌دانند و حتى با نهايت وقاحت به آن افتخار مى‌كنند.
اين رسم ننگين كه يك فحشاى آشكار و رسوا محسوب مى‌شود از سوغات‌هاى شومى است كه از غرب به شرق انتقال يافته و سرچشمه بسيارى از بدبختى‌ها و جنايات شده است.
ذكر اين نكته نيز لازم است كه در مورد طعام اهل كتاب، هم اجازه داده شده كه از طعام آنها خورده شود (به شرائطى كه ذكر شد) و هم به آنها اطعام شود، اما در مورد ازدواج، تنها گرفتن زن از آنان تجويز شده، ولى زنان مسلمان به هيچ وجه مجاز نيستند با مردان اهل كتاب ازدواج كنند، چنان كه ظاهر آيه نيز چنين اقتضا مى‌كند (وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ)، و فلسفه آن ناگفته پيدا است؛ زيرا زنان به خاطر آن كه عواطف رقيق‌ترى دارند زودتر ممكن است عقيده همسران خود را بپذيرند تا مردان!
و از آنجا كه تسهيلات فوق، درباره معاشرت با اهل كتاب و ازدواج با زنان