دقت در روايات متعدد ديگرى كه در جلد ١٦ «وسائل الشيعه» در باب ٥١ از «ابواب اطعمه و اشربه»، صفحه ٣٧١ مذكور است، و دقت در آيات گذشته نشان مى‌دهد كه تفسير دوم (تفسير طعام به غير ذبيحه) به حقيقت نزديك‌تر است؛ زيرا همان طور كه امام صادق عليه السلام در روايت فوق اشاره فرموده، اهل كتاب غالب شرائط ذبح اسلامى را رعايت نمى‌كنند، نه نام خدا را مى‌برند و نه رو به سوى قبله حيوان را ذبح مى‌كنند، همچنين پايبند به رعايت ساير شرائط نيستند، چگونه ممكن است در آيات قبل، چنين حيوانى صريحاً تحريم شده باشد و در اين آيه حلال شمرده شود؟
بعد از بيان حليّت طعام اهل كتاب، درباره ازدواج با زنان پاكدامن از مسلمانان و اهل كتاب سخن مى‌گويد، مى‌فرمايد: «زنان پاك دامن از مسلمانان و از اهل كتاب براى شما حلال هستند و مى‌توانيد با آنها ازدواج كنيد به شرط اين كه مهر آنها را بپردازيد» «وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ».
«و به شرط اين كه از طريق ازدواج مشروع باشد نه به صورت زناى آشكار، و نه به صورت انتخاب دوست پنهانى» «مُحْصِنينَ غَيْرَ مُسافِحينَ وَ لا مُتَّخِذي أَخْدانٍ». «١»
در حقيقت اين قسمت از آيه محدوديت‌هائى را كه در مورد ازدواج مسلمانان با غير مسلمانان بوده، تقليل مى‌دهد و ازدواج آنها با زنان اهل كتاب را با شرائطى تجويز مى‌نمايد.
اما اين كه: آيا ازدواج با اهل كتاب به هر صورت، خواه ازدواج دائم باشد يا